Opole

Pierwszą legendą, jaka znana jest w Opolu, to legenda o dwóch braciach, którzy niegdyś żyli w okolicach Zakrzowa koło Opola. Jeden z tych braci, tak jak nakazywała tradycja wyuczył się rzemiosła i wyruszył w świat, drugi zaś pozostał na gospodarstwie rodziców. Pierwszy z braci, ten który wyruszył w świat, dotarł do Francji, gdzie się osadził. Podczas wojny Francusko - Pruskiej zaciągnął się do wojska i walczył z wojskami niemieckimi. Walcząc dotarł aż na Śląsk. W jednej z bitew śmiertelnie ranił przeciwnika, jednak sam też został ranny. Umierając usłyszał słowa modlitwy i poprzez nie rozpoznał swego brata. Żołnierze padli sobie w ramiona i umarli w braterskim uścisku. Wydarzenia te upamiętnia kapliczka. Kolejną legendą jest legenda o stopie świętego Wojciecha. Według niej w X wieku na ziemi opolskiej przebywał święty Wojciech zmierzając na dwór Bolesława Chrobrego. Podczas jednego z kazań świętego, jego przemowa był tak płomienna, że ogień wypalił odciski jego stóp w kamieniu, na którym stał. Dziś odłamek tej skały można zobaczyć w Muzeum Archidiecezjalnym we Wrocławiu.

Za najstarszy dom mieszczański w Opolu uchodzi muzeum. Został wybudowany około XV wieku. Przeznaczenie tego budynku zmieniało się jednak stosunkowo bardzo często. Był on bowiem zarówno domem mieszkalnym, jak i szkolą, szpitalem. Mieściły się w nim apteka i biblioteka, a nawet rosyjski lazaret i biura rejencji. Obecnie od wielu lat znajduje się tam muzeum. Poprzez zmianę jego funkcji często ulegał przebudowom, dlatego jego wygląd nie przypomina budynku z XV wieku, ale z XIX. Niezwykłym zabytkiem Opola jest dom przy ulicy słonecznej. Zachwyca on swoją bogato zdobioną, pałacową fasadą. Reprezentuje on styl neoklasyczny XIX wieku. Zawsze ogląda się go po kątem i niewątpliwie reprezentuje swój styl najpiękniej jak można. Niegdyś był to pałacyk usytuowany za murami miasta znajdujący się na plantacji. Gmach poczty jest również starym budynkiem. Styl tego budynku nawiązuje do kanonów stylu wczesno florenckiego renesansu. Swój pierwowzór poczta posiada we florenckim pałacu Pittich. Jednak samą pocztę rozbudowano, ale w stylu nowoczesnym dla roku 1931. Jest to modernistyczna dobudówka. Kościół Franciszkanów jest również niezwykłym budynkiem wartym uwagi, ale obok niego istnieje również wiele ciekawych zabytków pięknego masta Opola.

Opole to miejscowość o bardzo długiej historii. Jego historia nie jest wcale krótsza od historii takich prastarych grodów jak Gniezno czy Kraków. Prawa miejskie Opole otrzymało już w czasie, kiedy obecna stolica polski była jeszcze niewielką mazowiecką wsią Waszą. Każdy z opolan zna legendę o założeniu Opola przez władcę plemiennego. Samotnie oddalił się on od swojej drużyny na terenie powrastanym przez wielkie wtedy puszcze. Nie mógł odnaleźć drogi powrotnej błąkając się po lesie przez kilka dni. Kiedy zobaczył kilka chat krzyknął z radości: O! Pole. Z wdzięczności nakazał wybudować w tym miejscu gród. Naprawdę było jednak trochę inaczej, mniej niezwykle. W średniowieczu nazwę „Opole” nadali mieszkańcy dla terytorium, gdzie zamieszkiwała ludność wspólnie użytkująca pola i pastwiska oraz wspólnie broniąca się przed wrogiem. Już w wiekach średnich zaczęto się osadzać w okolicach obecnego Opola. Miasto to posiadało bardzo dobre warunki obronne oraz usytuowane zostało na drodze prastarych szlaków handlowych. Również szlak bursztynowy wiódł tymi okolicami. Pierwszy zapis o tym starym grodzie pochodzi z połowy IX wieku. Głównemu grodowi, jaki zamieszkiwali opolanie podlegało wtedy kilka mniejszych grodów.